Ecuadoraans vissersvaartuig verdwenen tijdens Amerikaanse droneoperatie in Stille Oceaan
Een klein Ecuadoraans vissersvaartuig is verdwenen na Amerikaanse droneoperaties in de oostelijke Stille Oceaan. De bemanning rapporteerde drones en militaire vliegtuigen die hen volgden voordat de verbinding verbroken werd.
Juan Carlos Valencia bracht de middag van 13 januari door met zijn vader Johnny, terwijl ze ijs in het ruim van de Fiorella laadden, een klein lange-lijnvissersvaartuig. Die nacht vertrok Valencia, de kapitein van het vaartuig, met een bemanning van negen personen uit Jaramijó, Ecuador, voor wat een typische drieweekse reis zou worden, met haken uitgeworpen voor haaien, marlijn en tonijn.
De meeste bemanningsleden hadden jaren samen gevaren en brachten evenveel tijd aan boord door als thuis; enkelen waren familie van elkaar. Allemaal behalve één woonden in Jaramijó, een stadje van ongeveer dertigduizend inwoners op een kuisheuvel. Het gebied staat al eeuwen bekend om zijn ervaren navigators—een bejaarde inwoner zei nog steeds de open Stille Oceaan aan de sterren af te kunnen lezen.
Na enkele dagen op zee merkte Cristhian Flores, een tweeëndertigjarige visser die voor het eerst aan boord van de Fiorella was, iets vreemds aan de hemel op. "Het klonk niet als een vliegtuig," vertelde hij mij. "Het geluid was zachter."
"Wat is dat?" herinnerde hij zich te hebben gevraagd aan Valencia.
"Een drone," antwoordde Valencia.
Sinds september 2025 zoemen de luchten van de oostelijke Stille Oceaan van de drones, terwijl Amerikaanse troepen een militaire campagne, bekend als Operatie Southern Spear, hebben ingezet tegen vermeende drugssmokkelaars. Er zijn minstens zesenzestig aanvallen uitgevoerd op vaartuigen daar en in het Caribisch gebied, met 215 doden, in wat veel internationale juridische experts beschrijven als een reeks voortdurende extrajudiciële moorden. Daniel Noboa, Ecuadors rechts-populistische president, heeft de Amerikaanse militaire betrokkenheid in antinarcotische inspanningen in de regio verwelkomd.
Rond het moment dat de drone verscheen, begonnen twee vliegtuigen de Fiorella te volgen, daalden ernaartoe af, klommen omhoog en cirkelden rond. "Alsof ze aan het jagen waren," zei Flores. Toch voer de bemanning door, visserij inktvis als aas wanneer zij hun haken zouden uitwerpen. Op 19 januari, in de late middag, verscheen een groot patrouilleschip aan de horizon; starend over het open water dachten Flores en Dimas Ignacio Álvarez, een ander bemanningslid, een Amerikaanse vlag te zien. Ze verwachtten instructies om te stoppen voor inspectie, een routine-ingreep in wateren gecontroleerd op drugs en illegale visserij. Maar geen instructies kwamen.
Valencia had drie of vier keer per dag op een satelliettelefoon zijn vader gebeld, zenuwachtig rapporterend dat zij werden gevolgd, hoewel hij niet wist waarom. Johnny, zelf een gepensioneerde kapitein, probeerde hem gerust te stellen. "Blijf kalm, mijn zoon," zei hij. Valencia overwoog terug naar haven te keren, maar Johnny herinnerde hem eraan dat het een volle vangst zou kosten om de kosten van de reis te dekken—meer dan twintigduizend dollar. Die nacht zette de Fiorella haar motoren uit, en de mannen bereiden zich voor om te vissen.
Bij zonsopgang op 20 januari gingen vier bemanningsleden in twee kleine boten in tegengestelde richtingen om kilometers baatgespannen haken langs een horizontale lijn uit te spreiden, van plan dit aan het einde van de dag terug te halen en de Fiorella op een afspraakpunt te ontmoeten. Valencia belde zijn vader opnieuw. Hij kon nog steeds de drone en vliegtuigen horen, zei hij, maar ze waren stiller dan daarvoor. "Tot nu toe gaat het goed met ons," zei hij tegen Johnny. Midden in de zin viel de verbinding weg. Valencia's prepaid minuten moeten op zijn, dacht Johnny; hij en zijn vrouw begonnen vrienden te bellen om geld bij elkaar te schrapen om meer toe te voegen.
Flores en Álvarez, in een van de boten, dreven ongeveer vijftien zeemijlen oost van de Fiorella. Rond één uur, terwijl zij een pauze namen, merkten zij een rookkolom op naar het westen—"erg hoog, erg zwart, erg groot," aldus Flores. Zij hadden uren eerder met Valencia via radio gesproken; nu kwamen hun oproepen niet door. Nog een uur bleef de rook stijgen.
Uiteindelijk voeren Flores en Álvarez naar het afspraakpunt, waar geen spoor van de Fiorella of de andere boot was te zien. De volgende dag schoten zij een mobieltelefoonvideo terwijl zij dumpten wat hun overgebleven voedselvoorraden waren.
