Frankrijks presidentsrace: Philippe wil geloof in land herstellen
Onder meer dan een dozijn Franse presidentiële kandidaten is Édouard Philippe de enige die redelijk Duits spreekt. Maar bij zijn eerste verkiezingsbijeenkomst op zondagmiddag in de Adidas Arena in Parijs draait alles om Frankrijk, ondanks de Trikolore- en Europavlaggen in de zaal.
In de komende dagen worden de weichen gesteld voor de presidentsverkiezingen op 18 april en 2 mei 2027. Het Parijse gerechtshof buigt zich op dinsdag over de vraag of het verduisteren van publieke gelden door Marine Le Pen tot haar onverkiesbaarheid leidt. In eerste instantie had de strafkamer haar het passieve kiesrecht voor vijf jaar ontnomen, met onmiddellijke uitvoering.
Mocht Le Pen na het oordeel van de hoger beroepsrechters niet mogen deelnemen, staat partijavvoorzitter Jordan Bardella klaar. Beide rechtspopulisten gaan als grote favorieten in de peilingen de presidentsstrijd in. De kandidaat van de linkse partij La France Insoumise (LFI), Jean-Luc Mélenchon, volgt Philippe in de peilingen dicht met zijn antikapitalistische, Europa-vijandige programma. Maar de midden-rechtse kandidaat en voormalig premier (2017 tot 2020) wil zich daarmee niet neerleggen. Daarom heeft de burgemeester van de havenstad Le Havre besloten om aan het begin van de beslissende week de schijnwerpers op zich te richten.
"Ik weiger te accepteren dat we alleen kunnen kiezen tussen twee vormen van woede, tussen twee leugens, tussen twee doodlopende wegen," zegt hij met het oog op de gesterkten partijen van rechts- en linkervleugel. Als eerste van de kandidaten stelt hij de "diepgewortelde schuld" van Frankrijk centraal. Hij wil de staatsfinanciën op orde brengen, de uitgaven verlagen en pensioenhervorming doorvoeren.
"Het Rassemblement National zal u vertellen dat alles de schuld is van buitenlanders, Europa, de rijken en luiaards," zegt hij. Bardella pretendeer zich naar het liberalisme, Europa, het kapitalisme en misschien zelfs naar pensioenhervorming te hebben gekeerd. De RN zit vol tegenstellingen, gedraagt zich in het noorden sociaal, in het zuiden liberaal. Bardella noemt zich zelf een woordvoerder van gewone mensen op het platteland, maar geniet het Jetset-leven in Monte Carlo, stelt Philippe prikkelend vast. Bardella had zich met zijn adellijke vriendin Maria Carolina van Bourbon-Sicilië bij de Grand Prix in Monaco laten fotograferen op een eretribune met champagne.
Maar ook met de linkspopulist Mélenchon rekent Philippe af. Steeds weer onderbreekt bulderend applaus zijn toespraak. Waarschijnlijk zal Mélenchon zich binnenkort voordoen als erfgenaam van de voormalige socialistische president François Mitterrand. Maar de linkse partij met haar uitgavenprogramma is een groot gevaar voor het zwaar verschafte land. Over twee jaar zal Frankrijk onder Mélenchon een geval voor het Internationaal Monetair Fonds worden.
Philippe parafraseer de beroemde oorlogstoespraak van Winston Churchill. Hij zal het land niet bloed en tranen zoals in een oorlogssituatie vragen, hooguit wat zweet en moeite, zegt hij in de goed gekoelde hal. Spreekkaoren "Edouard Président" klinken op. Er zijn veel jonge mensen in de Adidas Arena en bij hen komt Philippes boodschap duidelijk aan. "De waarheid is dat we niet genoeg voor onze kinderen doen: we doen niet genoeg voor hun sociale zekerheid, die door de bevolkingsdaling anders zal uitzien," zegt hij. Hij wil echter geen schuldigen aanwijzen. Dat is de oplossing van degenen die geen
