Iran trof meer Amerikaanse doelen dan VS officieel toegeeft
Een Iraans F-5-gevechtsvliegtuig bombardeerde begin maart de Amerikaanse basis Camp Buehring in Koeweit en vloog ongeschonden terug naar Iran. Het was de eerste keer in jaren dat een fijandelijk gevechtsvliegtuig een Amerikaanse militaire basis raakte.
Een F-5-gevechtsvliegtuig zou men eerder in een museum of op een luchtshow verwachten dan in gevecht tegen 's werelds machtigste leger. Toch slaagde het minstens één Iraanse piloot begin maart erin om met zo'n Amerikaanse tweestraalmotoring militair vliegtuig de Amerikaanse basis Camp Buehring in Koeweit te bombarderen – en ongeschonden naar Iran terug te vliegen. Het vliegtuig vloog blijkbaar zo langzaam en laag dat het niet door de luchtverdediging werd opgemerkt.
Niet Iran, maar de Amerikaanse zender NBC meldde in april als eerste over de aanval. Volgens Amerikaanse regeringsbronnen was het de eerste keer in jaren dat een vijandelijk gevechtsvliegtuig een Amerikaanse militaire basis raakte. Het Iraanse leger gaf zich maandag voor het eerst gedetailleerd over het voorval uit op het platform Defapress. Daarbij stelden zij dat het twee F-5's waren geweest die op zeer lage hoogte van slechts 150 meter vlogen. Zij zouden in totaal acht bommen hebben geworpen.
Teheran beweerde bovendien dat de Iraanse aanval de reden was dat drie Amerikaanse F-15's per ongeluk door de Koeweitse luchtverdediging werden neergeschoten. De meeste vliegtuigen van de Iraanse luchtmacht zijn rijp voor het museum. De voor de aanval gebruikte F-5 had Iran vóór de Revolutie van 1979, toen nog als Amerikaanse bondgenoot, van fabrikant Northrop verworven.
De aanval op Camp Buehring was niet de enige gevoelige treffer van Iran. Eind maart richtte het regime zich op een militair transportvliegtuig van het type AWACS – een vliegend radarsysteem dat enkele honderden miljoen dollar kost – dat op de Prince Sultan Air Base in Saoedi-Arabië was gestationeerd. Foto's die door meerdere media waren geverifieerd, duiden op herstelbaar schade: het vliegtuig is gebroken, de staart en de opvallende radarkoepel liggen op de grond. Deskundigen waren verrast dat het blijkbaar vrijwel onbeschermd op het vliegveld had gestaan.
AWACS-vliegtuigen gelden als Amerikaanse "ogen in de hemel" en zijn centraal voor luchtgevechtsvoeringsstrategie – zelfs als de vliegtuigen oud zijn. Volgens deskundigenportalen was de AWACS-vloot van de luchtmacht tot het begin van de oorlog gekrompen tot 16 stuks, waarvan zes ervan voor de oorlog in het Midden-Oosten waren gestationeerd.
Andere Amerikaanse militaire vliegtuigen zouden bij dezelfde aanval zijn beschadigd en meerdere soldaten gewond zijn geraakt. Bij een eerdere slag tegen Prince Sultan Air Base op 1 maart was al een 26-jarige Amerikaanse soldaat ernstig gewond geraakt; hij stierf later aan zijn verwondingen. Half maart werden volgens de "Wall Street Journal" bij een militaire slag tegen de basis vijf tankvliegtuigen op de grond beschadigd. Amerikaanse president Donald Trump verklaarde dat vier van de vliegtuigen "praktisch geen" schade hadden opgelopen, terwijl één "iets zwaardere schade" had.
Het feit dat Iran Prince Sultan Air Base meerdere keren raakte, is opmerkelijk. Het is een belangrijke basis voor Amerikaanse militaire operaties in het Midden-Oosten en staat te boek als goed beveiligd. Hoewel veel aanvallen konden worden afgeweerd, slaagde Iran in de regio blijkbaar herhaaldelijk erin om met een combinatie van drones, raketten en een kleiner aantal kruisraketten de luchtverdediging te overbelasten. Berichten dat Rusland aan het regime satellietbeelden leverde en Teheran een van China aangekochte satelliet met hoge resolutie gebruikte, zouden de soms erg nauwkeurige aanvallen kunnen verklaren.
Amerikaanse deskundigen kritiseerden met name de zwakke dronebescherming van de VS; begin maart kwamen zes soldaten bij een overeenkomstige aanval in Koeweit om het leven. Kelly Grieco van het Stimson Center in Washington ziet hierin een "structureel
