Amerikaans Hooggerechtshof bouwt massale politiemacht op voor bescherming rechters
Het Hooggerechtshof der Verenigde Staten bouwt stilletjes een aanzienlijke politiemacht op. Het aantal officieren dat de negen rechters en het gebouw beschermt, verdubbelt binnenkort van onder de tweehonderd naar meer dan het dubbele.
Een reeks glanzend geproduceerde video's tonen agenten in pak en zonnebril die zelfverzekerd in slowmotion voorbijstrijden. Zij begeleiden VIP's naar gepantserde SUV's, terwijl speciaal getrainde honden explosieven opsporen en officieren met automatische geweren de wacht houden.
De scènes doen denken aan Hollywoodfilms over de Secret Service, maar de werkelijke beschermdelingen zijn niet de president of het presidentiële gezin: het zijn de rechters van het Hooggerechtshof. Deze video's maken deel uit van een agressieve wervingscampagne voor officieren die hen moeten beschermen.
Het stijve Hooggerechtshof heeft nu sizzle reels en zelfs een puntig tagline van een welluidende omroeper: 'The highest court. A higher calling.'
Het wordt vaak gezegd dat het Hooggerechtshof geen leger heeft. Toch is de omvang van de politiemacht van het Hooggerechtshof stilletjes beginnen uit te dijken. Jaren lang bedroeg de omvang van de macht minder dan tweehonderd officieren, maar nu streven ambtenaren ernaar de rijen van agenten en officieren die de rechters en het gebouw van het Hooggerechtshof beschermen, meer dan te verdubbelen.
De drang naar een snelle veiligheidsuitbreiding komt voort uit de aanzienlijke bedreigingen voor de rechters op een moment van groeiend politiek geweld in de VS en het gevoel dat het systeem gewoon niet opgewassen is geweest tegen de taak hen veilig te stellen. Dit geloof wordt blijkbaar gedeeld door minstens enkele rechters zelf.
'De rechters zien tegen de inbreuk op hun persoonlijke leven op tegen verhoogde veiligheid, maar zij hebben zich erbij neergelegd dat het noodzakelijk is zowel persoonlijk als voor het hof als instelling,' zei een voormalige medewerker van het hof, die anonimiteit kreeg toegekend om openhartig over de veiligheidspraktijken van het hof te spreken.
Een woordvoerder van het Hooggerechtshof weigerde commentaar te geven voor dit artikel.
Het Hooggerechtshof is nog nooit zo centraal geweest in het politieke systeem, noch zo openbaar in de manier waarop het macht uitoefent – of het nu het vervolgingsproces van Donald Trump verstopt, de taieven van de president blokkeert of de Voting Rights Act terugschroeft. Toch, terwijl het hof brede autoriteit bezit, blijft het reflexmatig ondoorzichtig voor het publiek. Het vooruitzicht dat Amerikanen onrustig worden van het feit dat zij door negen juristen in toga die zij nooit aan het werk zien worden bestuurd, kan een legitimatiecrisis aanwakkeren.
Het Hooggerechtshof omhult zijn beraadslagingen in geheimzinnigheid en verbannen nog steeds camera's uit zijn sierlijke rechtszaal. Ambtenaren van het hof zijn afkerig om te discussiëren over de veiligheidsmaatregelen die worden ondernomen om de rechters te beschermen. Maar het portret van een instelling die zich inspant om zichzelf en haar veiligheidsapparaat om te vormen, komt in beeld door een diepgaande beoordeling van begrotingsstukken en video's op een website voor wervingsambtenaren, evenals interviews met insiders van het hof en weinig opgemerkte openbare opmerkingen van de rechters.
Met verhoogde veiligheid zijn financiële en logistieke uitdagingen voor het hof gekomen, evenals een aanzienlijke persoonlijke en professionele impact op de rechters zelf. Sommige rechters hebben geklaagd dat de groeiende veiligheidsmaat hun leven heeft gecompliceerd, hun vermogen om naar plaatsen te gaan heeft beperkt en de manier waarop zij met het publiek omgaan heeft veranderd.
Het Hooggerechtshof is ook in recente jaren een bliksemafleider geworden, wat uitschreeuwen over ethische controverses evenals een reeks polariserende uitspraken die het Amerikaanse leven hebben hervormd, heeft aangewakkerd. Met meer betwiste debatten over het hof en meer zorgen over veiligheid, lijken de rechters steeds minder geneigd zich in wat als vijandelijk territorium wordt waargenomen te begeven – wat hen alleen maar risico's loopt verder te isoleren in een ideologische cocon.
