Duitse militaire bevelhebber waarschuwt: Rusland kan nucleair wapen in ruimte plaatsen
Duitslands opperbevelhebber van de militaire ruimtestrijdkrachten zegt dat hij niet kan uitsluiten dat Rusland werkt aan technologie om een nucleair explosief in een baan om de aarde te plaatsen. Een dergelijke aanval zou satellieten wereldwijd lamleggen.
BERLIJN — Generaal-majoor Michael Traut, bevelhebber van het Bundeswehr Space Command, zei in een interview met Politico dat hij niet kan uitsluiten dat Rusland aan technologie werkt om een nucleair explosief in een baan om de aarde te plaatsen, stellende dat zo'n actie satellitenservices zou kunnen verlammen en delen van de ruimte voor decennia onbruikbaar zou kunnen maken.
"Op het allerhoogste niveau van escalatie bestaat het vermoeden dat Rusland werkt aan technologie om een nucleair explosief in een baan om de aarde te plaatsen," zei Traut op de luchtvaartbeurs ILA Berlin.
Gevraagd of hij dat realistisch achtte, antwoordde Traut: "Ik kan het niet uitsluiten."
Een nucleaire detonatie in de ruimte zou niet lijken op een conventionele aanval op aarde. Maar de gevolgen zouden verwoestend kunnen zijn voor moderne samenlevingen en legers die afhankelijk zijn van satellieten voor communicatie, navigatie, bankieren, transport, weersvoorspellingen en militaire doelgeving.
"Als iets soortgelijks als Starfish Prime vandaag zou gebeuren," zei Traut, verwijzend naar een Amerikaanse nucleaire test uit 1962 op grote hoogte, "zouden tot een derde van alle satellieten in een lage baan om de aarde in de volgende weken en maanden kunnen uitvallen."
Dat zou het probleem van ruimtepuin verergeren en het risico op cascadische botsingen vergroten — het zogenaamde Kessler-effect. "Het is zelfs voorstelbaar," zei hij, "dat bepaalde baanhoogten gedurende decennia niet meer bruikbaar zouden zijn."
De waarschuwing komt terwijl Berlijn ruimte tot een centraal onderdeel van zijn defensiebeleid maakt. De nieuwe ruimteveiligheidsstrategie van Duitsland stelt dat de Bundeswehr niet alleen Duitse en geallieerde toegang tot de ruimte moet kunnen beschermen, maar ook de mogelijkheid van een tegenstander om deze te gebruiken moet kunnen beperken.
Traut zei dat de bedreigingen in de ruimte in recente jaren "massaal" zijn gegroeid, van gps-storing en lasers tot fysieke aanvallen op satellieten. Op het onderste niveau, zei hij, zijn elektromagnetische verstoring en laserinterferentie al dagelijks werkelijkheid. "Het beste voorbeeld is gps-storing in de Baltische regio," zei hij, stellende dat het civiele luchtvaart en maritiem verkeer beïnvloedt.
Het antwoord van Duitsland kan volgens hem niet voorbehouden zijn.
"Je treedt de arena niet alleen in met een schild," zei Traut. "Een werkzaam afschrikkingsmiddel heeft altijd een actieve, offensieve component."
Hij benadrukte dat "offensief niet agressief betekent," maar zei dat Duitsland in staat moet zijn het initiatief in een conflict te grijpen. Dit omvat acties tegen de ruimtesystemen van een tegenstander — niet noodzakelijk in een baan om de aarde, maar in de bredere infrastructuur die satellieten laat functioneren, van grondstations tot stoorapparatuur.
Duitsland zal volgens hem niet-kinetische systemen aanschaffen, inclusief storingapparatuur en lasers, alsmede inspectiesatellieten en op langere termijn spaceplanes om Duitse satellieten te beschermen, systemen van tegenstanders te inspecteren en mogelijk tegen hen op te treden.
Berlijn bereidt ook een onafhankelijke militaire satellietcommunicatieconstellation voor onder SATCOMBw 4, ontworpen om aan de groeiende vraag van de Bundeswehr naar veilige connectiviteit te voldoen.
Traut zei dat het systeem niet als een concurrent van de IRIS² veilige connectiviteitsconstellation van de EU moet worden gezien. "We zien IRIS² niet als concurrentie, maar als een aanvullende toevoeging," zei hij, stellende dat Duitslands eigen constellation ook druk op het EU-systeem zou verlichten en meer bandbreedte voor anderen zou vrijmaken.
Duitsland wil ook dat partners het toekomstige netwerk kunnen gebruiken. Het doel, zei Traut, is "zoveel mogelijk Europese partners in de boot te krijgen," vooral landen die hun eigen satellietconstellation niet kunnen of willen bouwen.
