Wapenrevolutie voor de mariniers: Kaaimannen, torren en sneeuwscooters. LONGREAD!
Het Nederlandse Korps Mariniers krijgt een nieuw operationeel concept binnen de NAVO: kleine groepen mariniers voeren 'raids' uit om het slagveld voor geallieerde hoofdmachten voor te bereiden. Daarbij hoort geavanceerde materieel zoals Amerikaanse Kaaimannen, Zweedse varende voertuigen en Finse sneeuwscooters.
Het Korps Mariniers bestaat sinds 1665 en de mannen zijn trots op die lange traditie. Mariniers zijn van oudsher 'zeesoldaten', die zich ontwikkelden tot superinfanteristen voor amfibische operaties. De afgelopen vijf jaar veranderde de doctrine. Het Korps krijgt binnen de NAVO een nieuw specialisme en neemt – zij aan zij met de Britse Royal Marines – de rol op zich van 'vooruitgeschoven amfibische krachten' (Specialized Advanced Amphibious Forces).
Daar horen nieuwe wapens, geavanceerde sensoren en supersnelle vervoermiddelen bij. We gaan het hier hebben over ruim 150 'Kaaimannen' Joint Light Tactical Vehicles (JLTV), honderd Band Vagn's die ook kunnen varen, een vloot 6×6 All-Terrain Vehicles CAN-AM Outlanders en heel veel Lynx Ranger sneeuwscooters.
Als militairen ergens naar toe moeten, zeggen ze altijd 'verplaatsen'. Niet zomaar een stukje rijden, nee 'verplaatsen'. Dat impliceert dat er nagedacht is over de tocht en dat de route zorgvuldig werd gepland. Nou, met de Kaaimannen van de Amerikaanse fabrikant Oshkosh, die varende BandVagn voertuigen uit Zweden, die CAN-AM Outlanders en de BRP Lynx sneeuwscooters uit Finland kunnen de mariniers zich verplaatsen! En ja, daar zijn ze ook trots op.
Doctrine
Eerst over de nieuwe doctrine. Vanaf 2020 – dus nog voor de Russische invasie in Oekraïne – begonnen Amerikaanse, Britse en Nederlandse mariniers daarover na te denken. D-day achtige landingsoperaties waren in een hedendaags conflict praktisch onuitvoerbaar geworden. Je kunt eenvoudig uitrekenen dat je met een in wezen beperkte hoeveelheid infanteristen een dergelijke actie niet overleeft. In een grootschalige oorlog zou bij een massale invasie over zee een complete mariniersbrigade binnen drie minuten zijn uitgeschakeld. Dit betekent dat je er niet zomaar aan kunt beginnen.
Het idee is nu dat de mariniers vooruit worden gestuurd en allerlei prikacties gaan uitvoeren op een vijandelijke kust of zelfs diep in vijandelijk gebied om zo de vijand te storen en gunstige omstandigheden te scheppen voor de geallieerde – lees: Amerikaanse – hoofdmacht die weldra een landingsoperatie op de vijandelijke kust kan uitvoeren. 'Shaping the battlefield' wordt het genoemd. Britse en Nederlandse mariniers moeten het slagveld vooraf zo gunstig mogelijk inrichten met allerlei gewaagde hit-and-run acties. Op die manier moeten ze de vijand dwingen tot een gevecht dat hij juist niet wil voeren.
Kleine groepen mariniers – exacte aantallen worden geheimgehouden – worden gedropt in de toekomstige oorlogszone. Het idee dat ze daar eerst verkenningen kunnen uitvoeren, is achterhaald. Met drones en geavanceerde sensoren heeft de vijand je meteen in de gaten. Elk slagveld is transparant geworden. De Oekraïne-oorlog leert dat ongezien optreden onmogelijk is.
Het is dus zaak om te landen, aangetroffen doelen direct aan te grijpen en je snel weer uit de voeten te maken. Toekomstige mariniersoperaties voltrekken zich in een ongekend hoog tempo. Verspreid over een groot gebied worden tegelijkertijd allerlei 'raids' (agressieve verrassingsaanvallen) uitgevoerd om de vijand in verwarring te brengen, zijn logistiek te verstoren en zijn bevelvoering te ontregelen. Alleen door chaos te scheppen bij de vijand, kom je er weer levend uit.
